ŚWIĘTOKRZYSKI PORTAL EWE

REGIONALNA BAZA WIEDZY

Home » Wiatr » Przykłady wdrożeń

 

 

Termomodernizacja Kieleckiego Centrum Kultury (KCK) z wykorzystaniem energii z OZE

Wraz z końcem września 2012 r. zakończył się najbardziej spektakularny remont KCK. Oprócz widocznego „gołym okiem” odświeżenia elewacji, która zyskała nowoczesny image, wprowadzono także szereg rozwiązań mających na celu zmniejszenie energochłonności. W tym celu cały budynek został m.in. docieplony styropianem i wełną mineralną. Stare, drewniane okna zastąpiły energooszczędne okna wykonane z PCV. Wymianie uległa także instalacja centralnego ogrzewania, a instalacja dostarczająca ciepłą wodę została zmodernizowana, i obecnie wykorzystuje energię odnawialną. By było to możliwe, na najwyższej części budynku – tzw. pudle scenicznym, czyli nadbudowie na dachu KCK, zainstalowane zostały trzy turbiny wiatrowe typu VAWT (ang. vertical axis wind turbine). Każda z nich dysponuje mocą znamionową 2 kW i znajduje się na wysokim na 2,5 metra maszcie z odciągami. Podczas wietrznych dni kompozytowe łopaty turbin wprawiane są w ruch, wytwarzając tym samym energię elektryczną, która zasila zespół trzech pomp ciepła o takiej samej mocy znamionowej. Urządzenia te wykorzystują ciepłe powietrze wentylacyjne wywiewane z budynku do ogrzania wody użytkowej, która magazynowana jest w emaliowanym zbiorniku o pojemności 270 litrów. Rozwiązanie to pozwala na tańsze zaopatrzenie budynku w ciepłą wodę do celów użytkowych przez cały rok.

Energetyka wiatrowa należy do bardzo dynamicznie rozwijających się technologii. Obecnie średnia moc dużej turbiny wiatrowej wynosi ok. 2,5 MW. Wraz ze wzrostem mocy turbiny spada jednak koszt pozyskania z niej megawatogodziny energii, dlatego dąży się do wyprodukowania turbin o jak największej mocy zainstalowanej. Jak dotąd największa elektrownia wiatrowa znajduje się u wybrzeży Szkocji. Jest to elektrownia typu „offshore” (morska elektrownia wiatrowa) o mocy 7 MW. Norweska firma produkująca turbiny wiatrowe aktualnie planuje budowę elektrowni wiatrowej o mocy aż 10 MW. Wysokość jej masztu, na którym umieszczony zostanie rotor wyniesie 162,46 metra, same łopaty będą miały 145,5 metra długości.

W związku z faktem, że turbiny wiatrowe ulegają stałemu powiększaniu, bułgarskie studio architektoniczne Morphocode zaprojektowało z myślą o serwisantach turbin luksusowe mieszkanie, które w przyszłości mogłoby znajdować się na szczycie turbiny. Zgoła odmiennie do przyszłości energetyki wiatrowej podeszła japońska firma Zena Systems projektując wieżę wiatrów, będącą swoistym „łapaczem” przemieszczających się mas powietrza. Budynek mierzy 50 metrów wysokości, ma średnicę 27 m i heksagonalny kształt. Jego zadaniem jest przechwytywanie wiatru wiejącego z każdej strony, dzięki czemu obiekt, w porównaniu do klasycznej elektrowni wiatrowej, jest o wiele efektywniejszy (nawet do 2,5 razy więcej). Obiekt wyposażony jest w sześć specjalnych paneli, które pochłaniając wiatr, mechaniczny system zabezpieczeń nie powala mu powrotnie wylecieć. Następnie wiatr jest kompresowany i transportowany do kolejnych poziomów wieży poprzez tunel wiatrowy umieszczony w centralnej części budynku, gdzie masy powietrza ulegają przyspieszeniu i kierowane są do pomieszczenia z turbinami. Projektowana konstrukcja w porównaniu do klasycznej elektrowni wiatrowej nie jest narażona na uszkodzenia mechaniczne – cały mechanizm znajduje się w przyległych do wieży budynkach.

 

 

1W tym serwisie wykorzystywane są pliki cookies. Stosujemy je w celach zapamiętywania ustawień i zbierania anonimowych danych dla celów statystycznych. Użytkownik ma możliwość samodzielnej zmiany ustawień dotyczących cookies w swojej przeglądarce internetowej.